Raport

Europe Cyber Claims Report 2025

Analiza sytuacji w zakresie roszczeń cybernetycznych w Europie w 2025 roku - trendy, wpływ na poszczególne sektory, ewoluujące metody cyberwymuszeń oraz rekomendacje dotyczące raportowania i gotowości organizacyjnej wynikające z NIS2.

Podsumowanie

Sytuacja w obszarze roszczeń cybernetycznych w Europie w 2025 roku w dużej mierze odzwierciedlała obserwowane globalnie trendy: rosnąca skala ryzyk związanych z ochroną danych osobowych, zmieniające się metody cyberwymuszeń, nasilający się wpływ podmiotów trzecich i zakłóceń w łańcuchach dostaw oraz coraz bardziej zaawansowane ataki socjotechniczne, często wspierane przez sztuczną inteligencję. Jednocześnie w Europie widoczne były cechy charakterystyczne dla tego regionu: większy udział kwestii związanych z prywatnością w zgłaszanych roszczeniach, aktywne wymogi regulacyjne dotyczące raportowania incydentów (m.in. na gruncie dyrektywy NIS2 i RODO), a także zmieniająca się struktura branż najbardziej dotkniętych cyberincydentami - coraz częściej zgłoszenia pochodziły z sektora produkcyjnego oraz branży spożywczej i napojów.

Najważniejsze wnioski

W 2025 r. liczba roszczeń w Europie spadła rok do roku, głównie za sprawą mniejszej liczby incydentów o charakterze masowym oraz coraz dojrzalszych praktyk w zakresie cyberbezpieczeństwa. Mimo spadku liczby zgłoszeń skala poszczególnych incydentów i ryzyko istotnych strat jednostkowych pozostawały wysokie, co wynikało z mniejszej liczby zdarzeń masowych oraz dojrzewających praktyk cyberbezpieczeństwa.
Prywatność była dominującym elementem w europejskich roszczeniach cybernetycznych - odsetek incydentów związanych z prywatnością był większy niż globalny. Zwiększało to ryzyko regulacyjne i ponownie podkreślało znaczenie reagowania na incydenty z uwzględnieniem ochrony prywatności, a zarazem potrzebę wielowarstwowego podejścia do zarządzania incydentami cybernetycznymi.
Cyberwymuszenia, w tym ataki ransomware oraz groźby kradzieży i ujawnienia danych, a także socjotechnika nadal generują wysokie koszty związane z reagowaniem na incydenty i usuwaniem ich skutków.
Incydenty związane z podmiotami trzecimi i łańcuchem dostaw stają się coraz ważniejszym źródłem cyberincydentów oraz roszczeń cybernetycznych.
Sytuacja w poszczególnych sektorach pozostawała dynamiczna - w 2025 roku firmy produkcyjne oraz przedsiębiorstwa z branży spożywczej zwiększyły swój udział w liczbie zgłoszeń. Jednocześnie spółki z sektora komunikacji, mediów i technologii (CMT) oraz instytucje finansowe nadal należały do branż o najwyższej liczbie zgłoszeń.

Doświadczenia związane z roszczeniami cybernetycznymi w Europie w 2025 roku po raz kolejny pokazały, jak istotne są odpowiednie przygotowanie, sprawna współpraca między różnymi funkcjami w organizacji oraz właściwie zaprojektowany program ubezpieczeniowy. Organizacje, które wdrażają takie podejście, są lepiej przygotowane do radzenia sobie z przyszłymi cyberincydentami i nowymi ryzykami, mogą też budować większą odporność oraz ograniczać skalę strat.

Spadek liczby roszczeń w Europie oraz na poziomie poszczególnych krajów

W 2025 r. w Europie odnotowano znaczący spadek liczby zroszczeń w porównaniu z 2024 r. Tendencja ta jest spójna z obserwowanym globalnie obniżeniem liczby zgłoszeń po incydentach o dużej skali, które miały miejsce w poprzednich latach. Do tego spadku przyczyniło się zmniejszenie liczby incydentów masowych, przede wszystkim w następstwie zakłóceń związanych z aktualizacją oprogramowania CrowdStrike w 2024 roku, jak również poprawa podstawowego poziomu zabezpieczeń cybernetycznych.

01 | Spadająca liczba zgłoszeń roszczeń w Europie w 2025 roku

Niemcy stanowiły wyjątek od regionalnego trendu spadkowego - liczba roszczeń wzrosła tam rok do roku o 22%. Wzrost liczby roszczeń w Niemczech przypisujemy połączeniu dwóch czynników: większej aktywności sprawców cyberzagrożeń wobec niemieckich organizacji oraz dalszym zmianom w praktykach raportowania roszczeń, w tym większej liczbie zgłoszeń dokonywanych prewencyjnie w ramach polis ubezpieczeniowych.

02 | Niemcy wyprzedziły pozostałe kraje pod względem liczby roszczeń

Dynamiczna sytuacja w zakresie roszczeń w poszczególnych branżach

W 2025 roku liczba roszczeń w sektorze produkcyjnym ponownie wzrosła, a branża ta odpowiada obecnie za większy udział w ogólnej liczbie zgłoszeń w Europie (około 20%). Rosnąca złożoność środowisk IT i OT, luki w starszych systemach kontroli oraz ryzyko zakłóceń operacyjnych sprawiają, że sektor produkcyjny pozostaje atrakcyjnym celem dla cyberprzestępców, co przekłada się zarówno na częstsze incydenty, jak i większą skalę strat.
Przemysł spożywczy odnotował w 2025 roku wyraźny wzrost liczby zgłoszeń roszczeń w porównaniu z 2024 rokiem, ponieważ branża ta mierzy się z podobnymi wyzwaniami w zakresie cyberbezpieczeństwa jak sektor produkcyjny.
Spółki z sektora komunikacji, mediów i technologii (CMT) nadal odpowiadają za istotną część zgłoszeń (około 17%). Firmy z tego sektora pozostają atrakcyjnym celem ataków, a jednocześnie często działają jak mnożnik ryzyka - pojedynczy incydent u dostawcy może wywołać efekt domina u wielu klientów.
Instytucje finansowe (FI) odnotowały mniejszą liczbę zgłoszeń, co odzwierciedla wysoki i wciąż rosnący poziom dojrzałości w zakresie cyberbezpieczeństwa. Jednocześnie instytucje finansowe zazwyczaj mają w polisach wyższe poziomy retencji własnej, co może wpływać na sposób i skalę zgłaszania incydentów. W tej grupie nadal widoczna jest także większa koncentracja naruszeń związanych z podmiotami trzecimi - 20% zgłoszeń dotyczyło udziału strony trzeciej.

03 | 10 branż o najwyższej liczbie roszczeń w Europie

Naruszenia prywatności dominują wśród typów zdarzeń biznesowych, a ich dotkliwość rośnie

Elementy związane z naruszeniem prywatności występowały w większym odsetku zgłoszeń w Europie (73%) niż wynosi średnia globalna. Zdarzenia te wykraczają poza klasyczne naruszenia ochrony danych i obejmują także takie obszary, jak śledzenie użytkowników na stronach internetowych, zarządzanie zgodami oraz nieprawidłowości w zakresie ładu i nadzoru.
Cyberwymuszenia i incydenty związane z ransomware (15% zgłoszeń) nadal pozostają istotnym źródłem strat. Współczesny model wymuszeń często łączy groźbę zaszyfrowania danych, ich kradzież i żądanie ujawnienia, a także zakłócenia działalności operacyjnej, co zwiększa łączne koszty reakcji na incydent, odpowiedzialności oraz straty wynikające z przerw w działalności.
Inżynieria społeczna i przejęcia biznesowych skrzynek e‑mail (BEC) pozostają częste i stają się coraz skuteczniejsze, częściowo za sprawą wspieranego przez sztuczną inteligencję targetowania i podszywania się. Zdarzenia związane z BEC obejmujące wyłudzone przelewy stanowią mniejszy odsetek zgłoszeń (9%), jednak często prowadzą do bardzo wysokich strat jednostkowych.
Zarówno częstotliwość występowania tych incydentów, jak i skala powodowanych przez nie strat pokazują, jak istotne jest budowanie świadomości wśród pracowników oraz na wszystkich poziomach organizacji w zakresie zaawansowanych metod stosowanych przez cyberprzestępców.

04 | Liczba zgłoszeń naruszeń prywatności w Europie znacząco wzrosła

Zależności od podmiotów trzecich oraz złożoność struktur wielopodmiotowych zwiększają podatność na ryzyko

Dostawcy zewnętrzni i partnerzy w łańcuchu dostaw nadal zwiększają zarówno częstotliwość, jak i dotkliwość europejskich roszczeń.
Incydenty u dostawców usług cyfrowych, takich jak platformy HR, dostawcy usług zarządzanych, dostawcy chmury lub rozwiązań SaaS czy operatorzy płatności mogą prowadzić do zakłóceń operacyjnych obejmujących wiele podmiotów oraz powodować złożone działania związane z reagowaniem na incydent i odtwarzaniem działalności.
W 2025 r. istotna część (14%) europejskich zgłoszeń była powiązana z podmiotami trzecimi i oczekujemy, że ten odsetek będzie rósł.
Podkreśla to konieczność identyfikacji koncentracji ryzyka po stronie dostawców, precyzyjnego uregulowania w umowach odpowiedzialności za incydenty oraz wdrożenia skoordynowanych planów reagowania obejmujących wiele podmiotów.

Ochrona prywatności, działania regulacyjne i złożoność transgraniczna

Kwestie związane z prywatnością w Europie występowały w większym odsetku incydentów niż globalnie - w 73% zgłoszeń. Europejskie otoczenie regulacyjne (RODO oraz rozwijające się przepisy unijne) zwiększa potrzebę odpowiedniego przygotowania w obszarze ochrony prywatności, reagowania na incydenty z uwzględnieniem tego aspektu oraz starannej koordynacji działań transgranicznych.
Działania regulacyjne występowały w niewielkiej części zgłoszeń (około 4,5%). Ryzyko wzmożonej kontroli ze strony organów regulacyjnych oraz postępowań sądowych nadal pozostaje jednak istotnym czynnikiem wpływającym zarówno na koszty, jak i na reputację organizacji.
Organizacje międzynarodowe muszą zarządzać nakładającymi się na siebie, a niekiedy rozbieżnymi, obowiązkami w zakresie zgłaszania incydentów i egzekwowania przepisów w różnych jurysdykcjach.

NIS2 oraz oczekiwania regulacyjne w zakresie zgłaszania incydentów

NIS2 wprowadza bardziej rygorystyczne obowiązki raportowania incydentów i zwiększania odporności organizacyjnej dla podmiotów klasyfikowanych jako istotne lub ważne. Kluczowe elementy obejmują:

Obowiązkowe wieloetapowe raportowanie do krajowych CSIRT‑ów/właściwych organów: wstępne ostrzeżenie w ciągu 24 godzin; szczegółowe zgłoszenie w ciągu 72 godzin; oraz raport końcowy w ciągu miesiąca.
Wyższe oczekiwania w zakresie udokumentowanych planów reagowania na incydenty oraz możliwych do wykazania działań przygotowawczych.
Poszerzony zakres nadzoru i egzekwowania przepisów w państwach członkowskich, co zwiększa złożoność operacyjną w przypadku grup prowadzących działalność transgraniczną.

Organizacje powinny zadbać o to, aby ich scenariusze reagowania na incydenty wyraźnie uwzględniały wymagania NIS2 dotyczące terminów i zakresu zgłoszeń, jasno określały role odpowiedzialne za raportowanie oraz obejmowały ćwiczenia w zakresie koordynacji działań transgranicznych.

Obserwacje dotyczące roszczeń cybernetycznych i rekomendowane działania

Należy ponownie ocenić adekwatność limitów oraz ekspozycję na ryzyko kumulacji szkód - niewielka liczba istotnych incydentów w Europie w 2025 roku doprowadziła do wyczerpania ochrony w ramach programów ubezpieczeniowych lub do zbliżenia się do poziomu wykupionych limitów. Warto przeanalizować, czy obecne limity pozostają wystarczające, a także rozważyć rozwiązania takie jak odtworzenie limitu, tam gdzie jest to uzasadnione operacyjnie, ponieważ ubezpieczyciele i rynkowe rozwiązania takie jak Marsh Cyber ECHO, odpowiadają na te potrzeby właśnie poprzez mechanizmy odtworzenia limitu.
Warto nadać priorytet zarządzaniu danymi i gotowości w obszarze ochrony prywatności poprzez usprawnienie inwentaryzacji danych, wzmocnienie dyscypliny retencyjnej, uporządkowanie zarządzania zgodami oraz uwzględnienie ochrony prywatności w scenariuszach reagowania na incydenty.
Kluczowe jest zapewnienie solidnych, niezależnych od podstawowej infrastruktury kanałów komunikacji i współpracy poprzez wdrożenie odpornych rozwiązań, takich jak Marsh Central, które zapewniają całodobowy, globalny dostęp do kluczowych informacji i dokumentów oraz umożliwiają zespołom bezpieczną komunikację i współpracę w sytuacji, gdy podstawowe systemy są niedostępne lub mogły zostać naruszone.
Warto testować międzyfunkcyjne reagowanie na incydenty poprzez ćwiczenia scenariuszowe oraz zadbać o jasne określenie przesłanek uruchamiających obowiązek powiadomienia ubezpieczyciela - dojrzałe zespoły reagowania w istotny sposób ograniczają późniejsze koszty i odpowiedzialność.
Należy wzmocnić zarządzanie ryzykiem związanym z podmiotami trzecimi poprzez mapowanie zależności od dostawców, testowanie scenariuszy incydentów z udziałem stron trzecich oraz odpowiednie uregulowanie w umowach obowiązków związanych z incydentami.
Istotne jest wzmocnienie mechanizmów kontroli finansowej oraz procesów weryfikacji płatności, aby ograniczyć ekspozycję na ryzyko oszustw typu BEC i wyłudzonych przelewów m.in. poprzez niezależną weryfikację poza podstawowym kanałem komunikacji oraz odpowiednio zaprojektowane ścieżki akceptacji.
Priorytetem powinny być segmentacja środowisk IT/OT, testy odporności oraz plany ciągłości działania po stronie dostawców, zwłaszcza w branżach, takich jak produkcja czy przemysł spożywczy, które mierzą się z wyzwaniami związanymi z przestarzałymi systemami oraz ekspozycją na ryzyka w obszarze OT.

Profil roszczeń cybernetycznych w Europie w 2025 roku odzwierciedla te same główne czynniki, które obserwowane są globalnie - kwestie związane z prywatnością, cyberwymuszenia, zależność od podmiotów trzecich oraz coraz bardziej zaawansowaną socjotechnikę, przy jednoczesnym, charakterystycznym dla regionu silniejszym nacisku na prywatność i obowiązki regulacyjne w zakresie raportowania. Choć liczba zgłoszeń spadła, skala incydentów nadal budziła obawy.

Incydenty o wysokim wpływie odnotowane w 2025 roku podkreślają znaczenie odpowiedniego przygotowania, współpracy między różnymi funkcjami w organizacji oraz właściwego zaprojektowania programu ubezpieczeniowego, dostosowanego do pojawiających się ścieżek materializacji strat. Takie podejście lepiej przygotowuje organizacje do zarządzania cyberincydentami z większą odpornością oraz do ograniczania skutków ponoszonych strat.

Wnioski

Profil roszczeń cybernetycznych w Europie w 2025 roku odzwierciedla te same główne czynniki obserwowane globalnie - kwestie związane z prywatnością, cyberwymuszenia, zależność od podmiotów trzecich oraz zaawansowaną socjotechnikę - przy charakterystycznym dla regionu większym znaczeniu prywatności i obowiązków regulacyjnych w zakresie raportowania. Choć liczba zgłoszeń spadła, skala incydentów nadal budziła obawy, a niewielka liczba zdarzeń o wysokim wpływie dodatkowo uwypukliła znaczenie odpowiedniego przygotowania, współpracy między różnymi funkcjami w organizacji oraz takiego projektowania programu ubezpieczeniowego, które uwzględnia ryzyko kumulacji i pojawiające się ścieżki strat.